Gerhard Badrian (1905–1944)

Deze website is een eerbetoon aan de Duits-Joodse verzetsstrijder Gerhard Badrian. Hij speelde een belangrijke rol binnen de Persoonsbewijzencentrale (PBC). Door hetvervalsen van officiële documenten wist de organisatie duizenden mensen te behoeden voor opsporing en deportatie. Daarnaast nam Badrian actief deel aan gewapende overvallen en risicovolle bevrijdingsacties van medestrijders.

Badrian was zeker niet de enige Jood die aan het verzet deelnam. Op deze website is dan ook aandacht voor medestrijders. 

 

 

Persoonsbewijzen

De P.B.C. en de Persoonsbewijzen Centrale: Hoe zat het Nederlandse persoonsbewijs in elkaar en hoe werd het vervalst? Om te begrijpen welke veranderingen of vervalsingen aan het persoonsbewijs moesten worden aangebracht, is het noodzakelijk om te kijken naar de oorsprong van dit document. Rijksambtenaar Jacob Lentz ontwikkelde al vóór de Tweede Wereldoorlog de persoonskaart. In plaats van een groot gemeentelijk register waarin alle bewoners per adres werden ingeschreven, kreeg elke burger zijn eigen kaart. Hierop hield de gemeente per persoon bij waar iemand naartoe verhuisde, inclusief geboortedatum, geboorteplaats, religie, burgerlijke staat en andere bijzonderheden. Lentz werd geprezen om dit systeem, dat rond 1938 werd ingevoerd.

Lees meer »

Badrians samenwerking met Den Hartogh.

Kobus den Hartogh[1] liet de eerste dagen van de bezetting al zijn afkeer voor de nazi’s weten. Toen de Duitsers in parade Amsterdam binnentrokken, doorkruiste hij op zijn motor 6 keer de erestoet. Een toeschouwer die stond te juichen naar de Duitsers gaf hij zo´n knal tegen zijn kop dat die tegen een muur vloog. Ja, toen had hij wel een paar mitrailleurs op zich gericht gekregen.

Lees meer »

Deij, de partner van Badrian

Annemarie Deij was Rooms Katholiek en geboren in Duitsland. Met haar man Simon Appelboom en vertrok ze naar Nederland. Ze werkte als verkoopster in de Bijenkorf van Rotterdam met ook Joodse collega’s. Ze hoorde hoe de Joden behandeld werden in Duitsland. Vooral in 1941 zag ze dat het spannend werd. Joodse mensen kregen moeilijkheden en zij probeerde te helpen waar ze kon.

Lees meer »

Verbiest bij de PBC

 De ruimte op de Amsteldijk werd eerst alleen als kantoor gebruikt en er werden ook overvallen gepland. Het is moeilijk om een precieze datum te geven aan de anekdote van Voordewind, maar waarschijnlijk was het ergens tussen maart 1943 en oktober 1943, Verbiest werd geïntroduceerd.

Lees meer »

Badrian duikt onder bij Van Lohuizen

Marius Meijboom: “Na de eerste Jodenrazzia's in Amsterdam en de aankondiging van de Arbeitseinsatz vertrok Badrian naar Apeldoorn, waar hij verbleef bij een zekere Hartland, die werkzaam was bij Van Gelders Papierfabrieken.

Lees meer »

De dood van Badrian en Boverhuis

Op 29 April was de geslaagde overval op de Landsdrukkerij geweest, maar vroeg in de ochtend van 1 Mei mislukte de overval op de Weteringschans. Gerrit van der Veen werd gewond ondergebracht.  Annemarie: ´Kort daarop werd Van der Veen gearresteerd. Dat betekende, dat alle adressen kapot waren. Gerd (Gerhard Badrian) en ik woonden op dat moment in de Vijzelstraat bij Den Hartog. We zouden eigenlijk een poos naar de Veluwe gaan. Badrian had vreselijke last van zijn rug en zijn linkerarm. Dokter Groen had hem dringend aangeraden een paar weken weg te gaan. Maar dat kon nu niet.” Na de arrestatie van Van der Veen had de PBC een week platgelegen. De PBC was zijn leider kwijt en moest gereorganiseerd worden. Van der Veen had alle touwtjes in handen gehad en kende bijna alle adressen. Het mocht niet meer zo zijn dat 1 iemand de leiding had. De leiding werd verdeeld. “De raad van vier” ontstond: Gerhard Badrian, Frits Boverhuis, Frans Meijer en Henri van Gogh.

Lees meer »