Gerhard Badrian was al actief in het verzet toen bijna nog niemand aan illegaal werk dacht. In 1941 begon hij met het vervalsen van persoonsbewijzen voor Joden. Zijn eerste illegale activiteiten waren specifiek gericht op het helpen van Duitse Joden die, zelfs nog na het uitbreken van de oorlog, naar Nederland vluchtten. Deze vluchtelingen moesten ergens worden ondergebracht.

Badrian was voor de oorlog al bevriend geraakt met Frans Meijer. Volgens Meijer kregen zij hun eerste verzetsklussen in eetcafé 'De Vette Hap' bij de Magere Brug in Amsterdam. Het verzetswerk begon met diefstal en aanpassing: Frans Meijer ontvreemdde persoonsbewijzen in de textielfabriek waar hij werkte en sloeg toe tijdens bruiloften. In het begin lieten ze deze gestolen documenten nog door studenten aanpassen, maar al snel namen ze dit specialistische werk zelf in handen. Meijer bleek hierin een natuurtalent; hij was bijzonder handig in het onzichtbaar veranderen van cijfers op de persoonsbewijzen.

Het werk was echter zenuwslopend en de dreiging was constant voelbaar. Badrian was destijds erg pessimistisch gestemd. Meijer herinnerde zich later over hun wekelijkse ontmoetingen: "Ik zag hem iedere week. Hij zei steeds: 'We zijn er nog...'

 



Rondgezette persoonsbewijzen

Vanaf  15 jaar moest iedereen een persoonsbewijs bij zich dragen. Het persoonsbewijs moest afgehaald worden bij de gemeente. Hier ontvingen mensen een oproep voor, waar een pasfoto op moest en hun gegeven op moesten worden invullen. Ook hier moest een handtekening opgezet worden. De oproep werd ingenomen en het persoonsbewijs werd uitgereikt.  De oproep  gold nu als  ontvangstbewijs dat er een persoonsbewijs was uitgegeven.  Deze oproepen werden vervolgens naar Den Haag gestuurd.  Hierdoor ontstond  er een centrale cartotheek, waar de Duitsers goed gebruik van konden maken om te controleren of een persoonsbewijs echt was. 

Lees meer »

van het Stadsarchief Amsterdam. Met dank. Is dit de valse persoonskaart van Gerhard Badrian?

PB geleverd door Badrian

 Het originele persoonsbewijs kreeg Moszek Baruch Kotek in Apeldoorn. Op het PB staat een “Bis auf Weiteres” stempel/ een Sperr met  nummer 30279. Een 30.000 nummer betekend dat het om een Calmeyer Sperr gaat. 

Lees meer »

Persoonsbewijzen wassen

Op het laboratorium van Van Clay had Van der Tweel, studiegenoot Henri van Gogh leren kennen. In de zomer van 1942 leerde hij via Van Gogh ook Peter Roelofs kennen. Op het persoonsbewijs zat een foto en daar zat een lak overheen als een zegel. Van Gogh was bezig om met pennetjes zegels los te peuteren, nieuwe foto's te plaatsen en de vingerafdrukken aan te passen. Roelofs was chemicus en Van der Tweel en Van Gogh waren fysici.

Lees meer »

Vervalsingen van Henri van Gogh

Henri van Gogh was de contactpersoon geweest  tussen Gerhard Badrian en de groep rond Van der Tweel. Om iemand aan een nieuw persoonsbewijs te helpen, maakten ze gebruik van gestolen of gekregen persoonsbewijzen. Vervolgens moest dan de foto vervangen worden en de vingerafdrukken. Eerst plakten ze een nieuwe foto over de oude, maar dit werd te dik.

Lees meer »


Zwarte Nederlander

In september 1943 bracht De Algemene Landsdrukkerij een wijziging aan in het persoonsbewijs. Het woord Nederlander stond eerst in een onopvallende blauwtint gedrukt en dit werd voor zwart vervangen.  Jongeren van 15 die net hun persoonsbewijs hadden opgehaald, hadden een zwarte Nederlander, bij oudere mensen was het verdacht. Hierdoor wisten de controleurs dat ze de “Zwarte Nederlanders” extra moesten onderzoeken. Er werd nog een maatregel ingevoerd om fraude tegen te gaan. Mensen moesten met hun oude Distributiestamkaart  en hun persoonsbewijs naar de gemeente.

Lees meer »

Samenwerking met Duwaer en Van der Veen

Badrian en Meijer hoorden dat er persoonsbewijzen gedrukt werden en wilden daar meer van weten. Door ze te drukken, was je niet meer afhankelijk van gestolen persoonsbewijzen. Ze kwamen in contact met Gerrit van der Veen en Duwaer. Van der Veen was een beeldhouwer die gelijk aan het begin van de oorlog in verzet kwam. Als kunstenaar was hij niet van plan zich aan te sluiten bij de cultuurkamer. Hij  werkte samen met drukker Duwaer.

Lees meer »